In den beginne

Na een zware tegenslag in de bouw en veel moedeloosheid is het tij gekeerd. Ja, het is eindelijk zover. We kunnen in ons nieuwe huisje! Binnenshuis is het meeste in orde, buitenshuis is er nog heel wat werk aan de winkel. Voor het vrouwtje, de kids en de hond zijn de omheining en het gazon natuurlijk het belangrijkste. De definitieve omheining, daarop moeten we nog een paar weken wachten, het gras zal ergens voor maart zijn, maar voor dit baasje is de moestuin al wat de klok nu slaat 🙂 (schat als je dit leest: jaja, binnenshuis zijn er ook nog zaken die voorrang hebben 😜🙄😁 *kuch*)

Mijn doel voor de komende jaren? Minder afhankelijk zijn van de groenten en fruit in de winkel én mijn familie jaarrond “gezondere” bio groenten geven. Geen pesticiden maar wel hogere gehaltes aan vitamines & mineralen in vergelijking met de goedkopere, reguliere groenten in de supermarkt. Daarnaast wil ik mensen dingen bijleren en laten zien hoe ze dit zelf ook kunnen doen.

Oorspronkelijk was er een stuk weidegrond afgedekt met heel wat karton en stro. Toen we wisten dat ons project van langere duur ging worden, was deze optie niet zo geweldig meer: de onkruiddruk rondom is echt immens. Tussen het stro zat het al snel vol nieuwe distels en andere onkruiden omdat we amper een reden hadden om naar onze grond te gaan voor onderhoud. Nogmaals een massa karton zoeken en afdekken met stro – voor wie weet hoeveel jaar – dat ging er even niet meer in. Zeker als je weet dat er elk jaar een massa onkruidzaden tussen het stro zal waaien en daar lustig groeien.

Zo was het vroeger

De enige no-dig way die mij nog resteerde, was een stuk landbouwplastiek leggen. Met 11 op 14m had ik genoeg plaats om een complete moestuin met serre op te starten, met uitbreidingsmogelijkheden natuurlijk. Diegene die weten dat ik ook met de natuur begaan ben, zullen het raar vinden dat ik opteer voor folie. Sorry, nood breekt wet, maar weet dat bij een correcte verbranding van PE dit niet zo schadelijk of belastend is voor het milieu. Dit laten rondslingeren in het milieu, dat is heel wat anders!

Deze PE folie is alleszins beter dan geweven worteldoek, want dat rafelt heel snel uit met alle gevolgen van dien. Het liefst zou ik helemaal geen plastiek gebruiken, maar dit was de betere keuze op lange termijn. Zowel mentaal als fysiek als financieel als tijdsgewin.

Niet spitten is een framework

Ik wil niet in de hoek van de perfectionist geduwd worden (al heb ik soms zo mijn kantjes). Niet alles is zwart-wit. Nergens staat dat folie verboden is.

Ook al heb ik het bijvoorbeeld moeilijk met mensen die nog willen spitten of frezen, ik snap ergens wel waarom ze het willen doen: “de grond is toch al naar de zak en we gaan hem sowieso toch voeden met compost”. Dat is natuurlijk in 80% van de gevallen helemaal van de pot gerukt. De grond moet er echt wel héél slecht aan toe zijn om dat als excuus te kunnen gebruiken. Ze willen er gewoon rapper vanaf zijn. De oude mentaliteit van “het moet er eerst proper bijliggen vooraleer we kunnen starten”, is een hardnekkige, net zoals de ik-moet-spitten-mentaliteit. Is de compost schaars, dan kan ik er nog een beetje inkomen, maar dan nog.

Ter info, lieve mensen: compost hoeft écht niet ingewerkt te worden. In de meeste uitgewerkte soorten compost kan je onmiddellijk zaaien en planten!

Wat ik minder problematisch vind, is het gebruik van een woelvork na een eerste keer afdekken (bvb met folie). En dan enkel voor het verwijderen van moeilijkere onkruiden, zoals de wortels van bramen, ridderzuring, (haag)winde, kruipende grassen… zolang je het niet hanteert om te spitten óf met het idee “ik moet de grond beluchten”. Je hoeft trouwens ook niet de kleinste wortel te verwijderen wanneer je opnieuw afdekt – zoals in mijn geval nu – met karton (en compost).

Moeder Natuur is sterk

“Euh, Jan, wat moet ik hier zien?”.

Leuk dat je het vraagt. Heel de folie was na twee jaar overgroeid met haagwinde. Letterlijk een geweven tapijt van winde. Ik kon de afgestorven planten oprollen als een sigaar. Sterker nog: had ik een grote stok, kon ik een deel opheffen en zo zelfs een tent maken 😀

Ik merk ook op dat het opgehoopt organisch materiaal van de voorbije 2 jaar een perfecte groeiplek is voor andere onkruiden en/grassen. Nu snap ik heel goed dat een stuk folie na een aantal jaar plots onder de grond kan liggen. Op een paar plaatsen werd deze al tot 30-50cm verzwolgen!

Hoe zot groot is deze hoop wel niet?! Gotta burn this motherf##### down 😂

De rest van de moestuin-to-be

De tuinaannemer is zo vriendelijk geweest om tussen den fruitbomen te komen maaien. Dat maakt mijn werk de komende weken iets aangenamer. Deze jonkies hebben het zwaar te verduren gehad de voorbije zomers. Eentje van de appelaars heeft het niet overleefd. Hopelijk gaat een ruime gift compost de andere boompjes een dikke boost geven.

Op de linkse foto staan 2 grote moestuinbakken. Eentje van 2x1m en eentje van 5x1m. De eerste had oorspronkelijk een paar bosbessenstruiken staan. De tweede zelfs asperges. Wat jammer dat ik die vergeten afdekken ben. Zucht. Ze zijn helemaal om zeep. De grassen zitten vrij diep geworteld lijkt me. Dat analyseren, hoe we dit aanpakken, is voor binnenkort.

Tot slot ben ik nog wat recuperatiemateriaal aan het verzamelen voor de moestuin:

  • een deel oude paletten die dienst zullen doen als mijn eerste compostbakken
  • grote stukken karton om de grond af te dekken rond de fruitbomen en in de moestuin
  • metalen netten die we zullen gebruiken om bijvoorbeeld pompoenen op te laten klimmen

Zo, dit was het startschot voor een nieuw hoofdstuk in ons leven.

Bedankt om erbij te zijn!

Gepost door:Jan db

A person with too much hobbies :) Taichi, Learning languages like Japanese, Photography, archery, garderning using ecologic ways, peppers, tomatoes, sports...

6 reacties op “Jan’s moestuin 2021 (her)start nu! (deel 1 v/d niet-spitten tuin)

  1. O help.
    Ik vond de hagewinde het eerste jaar mooi en liet hem staan. Ook een beetje uit nostalgie.
    Nu spit ik helaas al een paar jaar alleen, en alleen nog, om de hagewindewortels systematisch te verwijderen. Op een stukje waar ik dit al 3 jaar niet deed (munt/stukje braak), haalde ik er een kg van boven per vierkante meter. Die dingen overleven ook minstens 2 jaar onder een worteldoek (op het terrein bewezen). Het derde jaar is het: ofwel de witte wortels alsnog eruit halen (elk ministukje), of ze schieten lekker weer op.
    En: Ik laat de wortels daarna uitdrogen op een zwart worteldoek tot ze totaal morsdood zijn, of het spel is weer vertrokken op de composthoop of waar ik ze ook leg.
    Minder dan dat, en al mijn groenten worden gewoon gebruikt als opstapjes voor het soort gigantische deken dat je daar hebt opgerold. 😀
    Ik wens je veel beterschap! Ook met de voet! 😀

    NB: Als iemand hier een beter truukje tegen gevonden heeft, laat maar weten! Dan hebben de regenwormen weer rust hier…

    1. Ik heb zelfs een overwoekerde appelboom ooit gehad. Volledig opgegeten door de haagwinde. Ik wist zelfs niet eens meer dat er daar een boompje stond 😅

      In principe krijg je het wel weg met opnieuw afdekken plus karton en een dikke laag compost én dan consequent nieuwe scheutjes weg te halen indien ze er toch opnieuw doorkomen. Wekelijks of dagelijks.

      En bedankt de voet is beter 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s